برفتند گردان گردن فراز

چو بشنید برگشت زان دو درخت

دلش خسته گشته به شمشیر سخت

چو آمد به لشکرگه خویش باز

به شهر اندرون هدیه ها ساختند

بزرگان بر پادشا تاختند

یکی جوشنی بود تابان چو نیل