سیل درآمد رمه را برد پاک

بردی از آن آب ملمع به شیر

نقره چون شیر ز برنا و پیر

روزی که آن کوه به صحرای خاک

آنکه جهان سوخته شیر کرد

سوخته شد ناگه از آن شیر سرد

شیر خنک از تف و تابش بسوخت