وی از می مست و می خوانان ازو مست

به رسم خسروان مجلس بر آراست

خردمندان نشستند از چپ و راست

خرامان گشت ساقی باده در دست

چو ماه چارده بنشسته خسرو

پریوش در تواضع چون مه نو

لبش می خواست مهمان را دهد نوش