دم طاوس را بر سینه زاغ

کواکب در میان سرمه ناب

درست افگنده مروارید شب تاب

گشاده شب در این طاووس گون باغ

فرو برده زمانه جام جمشید

شده مه در زمین مهمان خورشید

ز قصر آهنگ صحرا کرد خسرو