نوای باربد بر ماه می شد

موافق دید با شیرین جمالش

دمی باز آمد از پیشینه پیوند

ز شیرین هم به شکر گشت خرسند

دل زهره ز ره بی راه می شد

ظرافتهای شاپور از سر حال

عطارد را ورق می کرد پامال