حدیثی گوش کن زان پس تو دانی

شکر گفتا که چون من خود برانم

که باقی عمر دولت با تو رانم

تو هم بهر دل من گر توانی

شهنشه زان حدیث آمد به خود باز

صنم برداشت مهر از حقه راز

که گر خسرو نداند داند آفاق