عتاب و لطف را در وی شماری

بزرگ امید گفتش کانچه رای است

منت گویم دگر به دان خدای است

روان کن نامه ای با یادگاری

جواب نامه را چون باز خوانیم

مزاجش هر چه باشد بازدانیم

وزان پاسخ قیاس خویش گیریم