سکندر به نزدیک فغفور شد

ز ایوان سالار چین نیم مست

چو خورشید برزد سر از برج شیر

سپهر اندر آورد شب را به زیر

از اندیشه بد دلش دور شد

بپرسید زو گفت شب چون بدی

که بیرون شدی دوش میگون بدی