به جوش آمد چو دیگی ز آتش تیز

تو خسرو را نصیحت کن در این درد

که خواهد ماندن از تاج و نگین فرد

دل شه زین جواب آتش انگیز

به منزل شد ز کوهستان اندوه

غبار کوه کن بر سینه چون کوه

ز فرهاد آنچه در دل داشت حالی