به خاک انداختند اندام پاکش

ز بهر کالبد غمخور که جان رفت

تو در کاری چنین زحمت مکش بیش

که برد آن کار فرما زحمت خویش

به آب دیده تر کردند خاکش

هزار افسوس از ان شاخ جوانی

که بشکست از دم باد خزانی