در آمیزی به خاکش خاکم ای باد

من و راه عدم کاینجای کس نیست

ره من تا عدم جز یک نفس نیست

چو جان با جان در آمیزد به هم شاد

همی گفت اینکه روزش را شب آمد

به تلخی جان شیرین بر لب آمد

دهانش تلخ و شیرین در زبان بود