به مرگش واپسین شربت همان بود

همی گفت اینکه روزش را شب آمد

به تلخی جان شیرین بر لب آمد

دهانش تلخ و شیرین در زبان بود

به شیرین گفتمش از دیده خون رفت

که تا شیرین کنان جانش برون رفت