چو ناگه یافت آن فرصت که می جست

همی آمیخت نیرنگی بهر دست

گمان بر اعتمادش بسته بیمار

کبوتر نازک و شاهین ستم کار

به نوشین شربتی زهرش فرو شست

قدح پر کرد و در دست شکر داد

لبش را ز آخرین شربت خبر داد