طمع یک بارگی برداشت از دوست

به پاداش عمل گیتی به کار است

چو خسرو جرم خود را یافت پاداش

پشیمان وار گشت از دیده خون پاش

رضا بی مغز گشت و کینه بی پوست

ز ارمن در مدائن رفت غمناک

ز حسرت کام خشک و دیده نمناک