چه شد یارب پگه خیزان شب را

به خواهم مردن از شب زنده داری

چو خسبی آخر ای صبح سیه روی

به آب چشم من رخ را فرو شوی

که در تسبیح نگشایند لب را

مگر بشکست نای مطرب پیر

که بر می نارد امشب ناله زیر