به هجرانی که هست از وصل نومید

بدان بی دل که هستی نایدش یاد

بدان دل کو بود با نیستی شاد

بدان سینه که دارد عشق جاوید

که برداری غم از پیراهن من

نهی مقصود من در دامن من

گرفتارم به دست نفس خود رای