به مشک تر به دل شد گرد کافور

ز آسیب صبا در جلوه شد باغ

به غارت داد بلبل خانه زاغ

هوا کرد از گل آشوب خزان دور

عروس غنچه را نو شد عماری

کمر بر بست گل در پرده داری

بنفشه سر بر آورد از لب جوی