وزان رخسار زیبا چشم بد دور

که ای داروی چشمم خاک کویت

دلم دیوانه زنجیر مویت

ز رخسار تو چشمم باد پر نور

ترا کز آشنایی صد زیان بود

اگر بیگانه گشتی جای آن بود

منم کز آستانت سر نتابم