به باریدن در آمد گوهر و در

دو یک دل را رضاها باز پرسید

پس آنگه بر طریق آن دو همکیش

معین کرد کابینی ز حد بیش

چو دریا شد تهی گاه زمین پر

روان شد با عروس خویشتن شاه

که بیند جلوه خورشید با ماه