از طاعت چو منی چه خیزد؟

جرمم منگر، که چاره سازی

طاعت مطلب، که بی نیازی

گر عون تو رحمتی نریزد،

فردا که ز بنده راز پرسی

ناکرده و کرده باز پرسی

چون می دانی، بکارسستم