دزدیده درو نگاه می کرد

شد بی خبر از تنگ شرابی

از خون جگر شراب می خورد

وز پهلوی خود کباب می خورد

می دید ز دور و آه می کرد

می بود ز نیک و بد هراسش

می داشت خرد هنوز پاسش