اندیشه هنوز خام بودش

می دید ز دور و آه می کرد

می بود ز نیک و بد هراسش

می داشت خرد هنوز پاسش

دل در غم ننگ و نام بودش

چون لاله، جبین شگفته می داشت

داغی به جگر، نهفته می داشت