در چنبر یکدگر گرفتار

هر چند که غنچه بود سر بست

می کرد ز بوی خلق را مست

بودند به زاری آن دو غم خوار

یاران که به هر کناره بودند

دزدیده در آن نظاره بودند

می کرد دو سینه جوش بر جوش