هر ناله که عاشقانه می زد

دیوار سرا بلند کردند

او ماند به کنج حجره دلتنگ

می دارد ز گریه خاک را رنگ

آتش ز لبش زبانه می زد

شد خانه ز آه آتش اندود

چون تربت مجرمان پر از دود