می بود به مرگ و زندگانی

یاری نه که سینه را بکاود

خونابه دل برون تراود

با زیستنی چنان که دانی

هر چند که مادر از سر سوز

می بود به نزد او شب و روز

لیک آنکه ورا هوای یارست،