کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 97

باد که وزید بر چراغت؟

شاعرامیرخسرو دهلوی

اثربخش ۱۲ - خراب شدن مجنون به اول دور عشق، و از مستی، در پایهاء کو افتادن، و خبر یافتن پدر، وسوی آن بی خبر دویدن، و از آب دیده و باد سینه سلسله در پای مجنون کردن، و زنجیر کشانش پیش مادر آوردن

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

94
چون در وحل اوفتاد پایت؟
#
95
درد که نهاد بر تو این بار؟
#
96
سودای که کرد با تو این کار؟
#
97
باد که وزید بر چراغت؟
انتخاب‌شده
98
آه که به سینه کرد داغت؟
#
99
بودم به گمان که گاه پیری
#
100
مونس شوی ام به دستگیری
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 97 از «بخش ۱۲ - خراب شدن مجنون به اول دور عشق، و از مستی، در پایهاء کو افتادن، و خبر یافتن پدر، وسوی آن بی خبر دویدن، و از آب دیده و باد سینه سلسله در پای مجنون کردن، و زنجیر کشانش پیش مادر آوردن» است.