کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 109

آتش که به شعله خوی دارد،

شاعرامیرخسرو دهلوی

اثربخش ۱۲ - خراب شدن مجنون به اول دور عشق، و از مستی، در پایهاء کو افتادن، و خبر یافتن پدر، وسوی آن بی خبر دویدن، و از آب دیده و باد سینه سلسله در پای مجنون کردن، و زنجیر کشانش پیش مادر آوردن

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

106
مرگ آمد و زندگانیم برد
#
107
چندین نه بس است تخلی دهر؟
#
108
دیگر، چه کنی تو عیش من زهر؟
#
109
آتش که به شعله خوی دارد،
انتخاب‌شده
110
روغن زدنش چه روی دارد؟
#
111
من خود ز زمانه پا براهم،
#
112
تو رشته چه می بری به چاهم؟
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 109 از «بخش ۱۲ - خراب شدن مجنون به اول دور عشق، و از مستی، در پایهاء کو افتادن، و خبر یافتن پدر، وسوی آن بی خبر دویدن، و از آب دیده و باد سینه سلسله در پای مجنون کردن، و زنجیر کشانش پیش مادر آوردن» است.