به سر بر یکی ابر تاریک بود

ندیدند زیشان کس آرامگاه

بدین گونه تا سوی کوهی رسید

ز دیدار دیده سرش ناپدید

به کیوان تو گفتی که نزدیک بود

به جایی بروبر ندیدند راه

فروماند از راه شاه و سپاه