با گوهر پاک ما شود جفت

ناسفته درت که زخزینه است

ما ورد صفا در آبگینه است

گویی به زبان خود، که بی گفت،

قیس هنری که در زمانه

هست از همگی هنر یگانه

گر سینه به مهر او کنی گرم