کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 7

چون پیکرش از نشان نستی

چهرهٔ امیرخسرو دهلویشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 4

    اورنگ نشین بی خزینه

    #
  2. 5

    از نوفلیان چو بی غرض ماند

    #
  3. 6

    لختی ز فراق در مرض ماند

    #
  4. 7

    چون پیکرش از نشان نستی

    انتخاب‌شده
  5. 8

    آمد قدری به تن درستی

    #
  6. 9

    باز از وطن خرد برون جست

    #
  7. 10

    زنجیر برید و رشته بگسست

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 7 از «بخش ۱۶ - دراز شدن ظلم گیسوی لیلی بر مجنون، و زنده داشتن مجنون شبهای فراق را به خیال لیلی، و روشن شدن مهر نوفل در آفاق بر تیرگی روز مجنون، و لرزیدن پدر پیر مجنون از دمهای سرد پسر، و سوی گرم مهری نوفل گریختن، و گرم رویی کردن، آن مهربان، و گرماگرم، شمسه نسبت خود را که در پرده حیا آفتابی بود سایه پرورد، با مجنون تاریک اختر قران دادن و محترق شدن ستاره مجنون، و پیش از استقامت رجعت کردن» است.