کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 34

کان دل شده مغز گشت واین پوست

شاعرامیرخسرو دهلوی

اثربخش ۱۶ - دراز شدن ظلم گیسوی لیلی بر مجنون، و زنده داشتن مجنون شبهای فراق را به خیال لیلی، و روشن شدن مهر نوفل در آفاق بر تیرگی روز مجنون، و لرزیدن پدر پیر مجنون از دمهای سرد پسر، و سوی گرم مهری نوفل گریختن، و گرم رویی کردن، آن مهربان، و گرماگرم، شمسه نسبت خود را که در پرده حیا آفتابی بود سایه پرورد، با مجنون تاریک اختر قران دادن و محترق شدن ستاره مجنون، و پیش از استقامت رجعت کردن

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

31
کز مهر و وفای آن یگانه
#
32
کاندر همه دهر شد فسانه
#
33
زان گونه شدست نوفلش دوست
#
34
کان دل شده مغز گشت واین پوست
انتخاب‌شده
35
گوید که: اگر دل آیدش باز
#
36
من دخت خودش دهم به صد ناز
#
37
پیر از خبری چنان دل انگیز
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 34 از «بخش ۱۶ - دراز شدن ظلم گیسوی لیلی بر مجنون، و زنده داشتن مجنون شبهای فراق را به خیال لیلی، و روشن شدن مهر نوفل در آفاق بر تیرگی روز مجنون، و لرزیدن پدر پیر مجنون از دمهای سرد پسر، و سوی گرم مهری نوفل گریختن، و گرم رویی کردن، آن مهربان، و گرماگرم، شمسه نسبت خود را که در پرده حیا آفتابی بود سایه پرورد، با مجنون تاریک اختر قران دادن و محترق شدن ستاره مجنون، و پیش از استقامت رجعت کردن» است.