تن حاضر و دل هزار فرسنگ

می کرد به سینه یاد دل خواه

می شست به گریه دست از آن ماه

بیرون خوش و از درونه دل تنگ

مطرب ز طرب ترانه می زد

او ناله عاشقانه می زد

چون کرد عروس جلوه حور