وانگه طلبید قاصدی چست

خونابه ز نوک خامه می ریخت

کاغذ چو تمام شد، نوردش

از خون دو دیده مهر کردش

کز باد به تک حریف می جست

دادش که: ببر بر آن خرابش

باز آور به من رسان جوابش