هر آبله کافتدت به رفتار

من از دل خود برون کشم نیش

هر تاب که بر تو زآفتاب است

سوزش همه بر من خراب است

از دیده من تراود آزار

هر سنگ که پهلوی توخسته ست

اینک تن من از آن شکسته ست