یک مو نکشم سر از هوایت

عشق، از دو صنم بود عنان تاب

چون دین ز توجه دو محراب

تا یک سر مو بود به جایت

اینجا من و دلستانم آنجاست

آنجاست دلم، که جانم آنجاست

گر کرد، سپهر بی طریقم