کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 64

بیدار شوم، ولی بمیرم

شاعرامیرخسرو دهلوی

اثربخش ۱۹ - جواب نبشتن مجنون مرفوع القلم، از سیاهی آب ناک دیده، جراحت نامه لیلی را، و ریشهای سربسته از نوک قلم خاریدن، و خون سوخته بر ورق چکانیدن، و دهانه جراحت را به کاغذ لیلی بستن

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

61
شبها ز غمت بسوز من کیست؟
#
62
من دانم و شب، که روز من چیست
#
63
در خواب، چو دامن تو گیرم
#
64
بیدار شوم، ولی بمیرم
انتخاب‌شده
65
بر خاک در تو سنگسارم
#
66
ور سنگ طلب کنی، ندارم
#
67
تو فارغ و دل بسی فغان زد
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 64 از «بخش ۱۹ - جواب نبشتن مجنون مرفوع القلم، از سیاهی آب ناک دیده، جراحت نامه لیلی را، و ریشهای سربسته از نوک قلم خاریدن، و خون سوخته بر ورق چکانیدن، و دهانه جراحت را به کاغذ لیلی بستن» است.