کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 65

پیرایه من اگر چه زشتست

شاعرامیرخسرو دهلوی

اثربخش ۲۰ - عزیمت دوستان جانی سوی مجنون، و او را از دیو لاخ کوه، به افسون، در حلقه مردمان در آوردن، و سایه گرفتن آواز درختان سایه دار، و چون باد سوی باغ دویدن، و آهنگ مرغان باغ کردن، و با بلبل گلبانگ زدن

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

62
وانگه گره جواب بگشاد،
#
63
گفت: ای شب و روزتان همه سور
#
64
بادا شبتان زر و ز من دور
#
65
پیرایه من اگر چه زشتست
انتخاب‌شده
66
چون خوی گرفته ام بهشتست
#
67
زان گونه به بانگ بوم شادم
#
68
کز بلبل مست نیست یادم
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 65 از «بخش ۲۰ - عزیمت دوستان جانی سوی مجنون، و او را از دیو لاخ کوه، به افسون، در حلقه مردمان در آوردن، و سایه گرفتن آواز درختان سایه دار، و چون باد سوی باغ دویدن، و آهنگ مرغان باغ کردن، و با بلبل گلبانگ زدن» است.