کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 96

بر ناقه نشست و محمل آراست

شاعرامیرخسرو دهلوی

اثربخش ۲۰ - عزیمت دوستان جانی سوی مجنون، و او را از دیو لاخ کوه، به افسون، در حلقه مردمان در آوردن، و سایه گرفتن آواز درختان سایه دار، و چون باد سوی باغ دویدن، و آهنگ مرغان باغ کردن، و با بلبل گلبانگ زدن

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

93
مجنون که شنید نام مقصود
#
94
بر شد ز دلش بر آسمان دود
#
95
با هم نفسان ز جای برخاست
#
96
بر ناقه نشست و محمل آراست
انتخاب‌شده
97
رفتند از آن خرابه پویان
#
98
در جلوه گه نشاط جویان
#
99
یاران عزیز در چمن گاه
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 96 از «بخش ۲۰ - عزیمت دوستان جانی سوی مجنون، و او را از دیو لاخ کوه، به افسون، در حلقه مردمان در آوردن، و سایه گرفتن آواز درختان سایه دار، و چون باد سوی باغ دویدن، و آهنگ مرغان باغ کردن، و با بلبل گلبانگ زدن» است.