کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 17

مرغابی از آرزوی آبی

شاعرامیرخسرو دهلوی

اثربخش ۲۱ - دل دادن مجنون، سگی را که در کوی دلدار دیده بود، و بازوی خون را طوق گردن او ساختن، و تن استخوان شده را گزند دهان و مزد دندان او کردن و به زبان چربش نواختن

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

14
صد پاره شده زمین بی آب
#
15
در دشت سرابهای کین توز
#
16
چون وعده سفلگان، جگر سوز
#
17
مرغابی از آرزوی آبی
انتخاب‌شده
18
خون خورده بگرد هر سرابی
#
19
از گرمی ریگهای گردان،
#
20
پر آبله پای ره نوردان
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 17 از «بخش ۲۱ - دل دادن مجنون، سگی را که در کوی دلدار دیده بود، و بازوی خون را طوق گردن او ساختن، و تن استخوان شده را گزند دهان و مزد دندان او کردن و به زبان چربش نواختن» است.