کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 48

با منعم خویش حق گزاری

شاعرامیرخسرو دهلوی

اثربخش ۲۱ - دل دادن مجنون، سگی را که در کوی دلدار دیده بود، و بازوی خون را طوق گردن او ساختن، و تن استخوان شده را گزند دهان و مزد دندان او کردن و به زبان چربش نواختن

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

45
هم نان کسان حلال خورده
#
46
هم خورده خود حلال کرده
#
47
کرده ز ره حلال خواری
#
48
با منعم خویش حق گزاری
انتخاب‌شده
49
ایمن ز تو باسپان بهر سوی
#
50
معزول ز تو عسس بهر کوی
#
51
دزدی که شد از دمانت خسته
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 48 از «بخش ۲۱ - دل دادن مجنون، سگی را که در کوی دلدار دیده بود، و بازوی خون را طوق گردن او ساختن، و تن استخوان شده را گزند دهان و مزد دندان او کردن و به زبان چربش نواختن» است.