و امروز که باز ماندی از کار

از گرگ ربوده مزد دندان

بر تخته پشت هر شکاری

تعلیم گرفته روزگاری

خواری همه را، مرا، نه ای خوار

گر تو سگی از سرشت دوران

اینک سگ تو منم به صد جان