کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 97

بگذار که چون سگان نهانی

شاعرامیرخسرو دهلوی

اثربخش ۲۱ - دل دادن مجنون، سگی را که در کوی دلدار دیده بود، و بازوی خون را طوق گردن او ساختن، و تن استخوان شده را گزند دهان و مزد دندان او کردن و به زبان چربش نواختن

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

94
آهوی سیاه شیر گیرست
#
95
تو شیر کشی، بهر شکاری
#
96
مردم، ز سگان کیست، باری؟
#
97
بگذار که چون سگان نهانی
انتخاب‌شده
98
باشم به درت به پاسبانی
#
99
در خانه گرم نمی گذاری،
#
100
باری زدرم مران به خواری
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 97 از «بخش ۲۱ - دل دادن مجنون، سگی را که در کوی دلدار دیده بود، و بازوی خون را طوق گردن او ساختن، و تن استخوان شده را گزند دهان و مزد دندان او کردن و به زبان چربش نواختن» است.