کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 100

باری زدرم مران به خواری

شاعرامیرخسرو دهلوی

اثربخش ۲۱ - دل دادن مجنون، سگی را که در کوی دلدار دیده بود، و بازوی خون را طوق گردن او ساختن، و تن استخوان شده را گزند دهان و مزد دندان او کردن و به زبان چربش نواختن

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

97
بگذار که چون سگان نهانی
#
98
باشم به درت به پاسبانی
#
99
در خانه گرم نمی گذاری،
#
100
باری زدرم مران به خواری
انتخاب‌شده
101
زینسان شغبی بکار می کرد
#
102
دیوانگی آشکار می کرد
#
103
او بر سر این فسانه درد
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 100 از «بخش ۲۱ - دل دادن مجنون، سگی را که در کوی دلدار دیده بود، و بازوی خون را طوق گردن او ساختن، و تن استخوان شده را گزند دهان و مزد دندان او کردن و به زبان چربش نواختن» است.