کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 110

وز بهر که می کنی چنین جان؟

شاعرامیرخسرو دهلوی

اثربخش ۲۱ - دل دادن مجنون، سگی را که در کوی دلدار دیده بود، و بازوی خون را طوق گردن او ساختن، و تن استخوان شده را گزند دهان و مزد دندان او کردن و به زبان چربش نواختن

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

107
این سگ، سگ کیست اندرین گرد
#
108
وین غم، غم کیست با چنین درد
#
109
خون، بهر که می خوری بدینسان؟
#
110
وز بهر که می کنی چنین جان؟
انتخاب‌شده
111
سگ را چه خبر که کام تو چیست؟
#
112
یا نیک و بد پیام تو چیست؟
#
113
او را چو ز عقل نیست تمکین،
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 110 از «بخش ۲۱ - دل دادن مجنون، سگی را که در کوی دلدار دیده بود، و بازوی خون را طوق گردن او ساختن، و تن استخوان شده را گزند دهان و مزد دندان او کردن و به زبان چربش نواختن» است.