کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 117

طعنم چه زنی به سگ پرستی،

شاعرامیرخسرو دهلوی

اثربخش ۲۱ - دل دادن مجنون، سگی را که در کوی دلدار دیده بود، و بازوی خون را طوق گردن او ساختن، و تن استخوان شده را گزند دهان و مزد دندان او کردن و به زبان چربش نواختن

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

114
تعظیم ویت چراست چندین؟
#
115
دیوانه به درد پاسخش داد:
#
116
کای از غم من دل تو آزاد
#
117
طعنم چه زنی به سگ پرستی،
انتخاب‌شده
118
من نیز سگم ز روی هستی
#
119
ور نیز به پای سگ زنم بوس
#
120
زآن پای خورم، نه زین لب، افسوس
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 117 از «بخش ۲۱ - دل دادن مجنون، سگی را که در کوی دلدار دیده بود، و بازوی خون را طوق گردن او ساختن، و تن استخوان شده را گزند دهان و مزد دندان او کردن و به زبان چربش نواختن» است.