کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 121

کاین پا که به شهر و کوی گشتست

چهرهٔ امیرخسرو دهلویشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 118

    من نیز سگم ز روی هستی

    #
  2. 119

    ور نیز به پای سگ زنم بوس

    #
  3. 120

    زآن پای خورم، نه زین لب، افسوس

    #
  4. 121

    کاین پا که به شهر و کوی گشتست

    انتخاب‌شده
  5. 122

    پیش در یار من گذشتست

    #
  6. 123

    روزیش به گوی آن پری کیش

    #
  7. 124

    دیدم، گذران، به دیده خویش

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 121 از «بخش ۲۱ - دل دادن مجنون، سگی را که در کوی دلدار دیده بود، و بازوی خون را طوق گردن او ساختن، و تن استخوان شده را گزند دهان و مزد دندان او کردن و به زبان چربش نواختن» است.