کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 127

از یار، چو بهره خار باشد،

شاعرامیرخسرو دهلوی

اثربخش ۲۱ - دل دادن مجنون، سگی را که در کوی دلدار دیده بود، و بازوی خون را طوق گردن او ساختن، و تن استخوان شده را گزند دهان و مزد دندان او کردن و به زبان چربش نواختن

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

124
دیدم، گذران، به دیده خویش
#
125
تعظیم ویم نه از پی اوست
#
126
کش دوست گرفتم از پی دوست
#
127
از یار، چو بهره خار باشد،
انتخاب‌شده
128
با بوی گلم چکار باشد؟
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 127 از «بخش ۲۱ - دل دادن مجنون، سگی را که در کوی دلدار دیده بود، و بازوی خون را طوق گردن او ساختن، و تن استخوان شده را گزند دهان و مزد دندان او کردن و به زبان چربش نواختن» است.