کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 7

هنگام سحر، ز بخت ناشاد

شاعرامیرخسرو دهلوی

اثربخش ۲۲ - غنودن نرگس لیلی از بیماری، و مجنون بی خواب را در خواب دیدن، و به نفس تند خویش از جای جستن، و بیرون پریدن، و کمر کوه گرفتن، و مجنون را بر تیغ کوه خراشیده و خسته دریافتن، و دست سلوت بر خستگی او سودن، و مرهم راحت رسانیدن

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

4
بودی همه وقت دل شکسته
#
5
پرداخته دل ز صبر و آرام
#
6
گشتی همه شب چو ماه بر بام
#
7
هنگام سحر، ز بخت ناشاد
انتخاب‌شده
8
چون ابر گریستی به فریاد
#
9
ناگاه شبی، ز بعد سالی
#
10
بگرفت ز اندهش ملالی
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 7 از «بخش ۲۲ - غنودن نرگس لیلی از بیماری، و مجنون بی خواب را در خواب دیدن، و به نفس تند خویش از جای جستن، و بیرون پریدن، و کمر کوه گرفتن، و مجنون را بر تیغ کوه خراشیده و خسته دریافتن، و دست سلوت بر خستگی او سودن، و مرهم راحت رسانیدن» است.