کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 14

نالید بسی ز زلف و خالش

شاعرامیرخسرو دهلوی

اثربخش ۲۲ - غنودن نرگس لیلی از بیماری، و مجنون بی خواب را در خواب دیدن، و به نفس تند خویش از جای جستن، و بیرون پریدن، و کمر کوه گرفتن، و مجنون را بر تیغ کوه خراشیده و خسته دریافتن، و دست سلوت بر خستگی او سودن، و مرهم راحت رسانیدن

قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

11
دید از نظر جمالش
#
12
دیوانه خویش را به صد درد
#
13
کامد به نظاره خیال پرورد
#
14
نالید بسی ز زلف و خالش
انتخاب‌شده
15
گه شست به خون دل سرایش
#
16
گاه از مژه رفت خاک پایش
#
17
می خواند قصیده های دل سوز
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 14 از «بخش ۲۲ - غنودن نرگس لیلی از بیماری، و مجنون بی خواب را در خواب دیدن، و به نفس تند خویش از جای جستن، و بیرون پریدن، و کمر کوه گرفتن، و مجنون را بر تیغ کوه خراشیده و خسته دریافتن، و دست سلوت بر خستگی او سودن، و مرهم راحت رسانیدن» است.