از ساعد و زلف کرد تسلیم

لیلی ز کرشمه تیر می زد

گشت آن پری از دو چشم غماز

دیوانه خویش را فسون ساز

زنجیر ز مشک و طوقش از سیم

چون بود دو دل یکی به سینه

یعنی که دو در به یک خزینه